modlitwa lasu(telestych)

milczą kamienie opatulone mchem
szum liści wita budzące się niebo

czas wstrzymał oddech o kilka kroków stąd
ptak z nową pieśnią wzbił się w lazurową dal

wiatr szemrze lekko w wiosennej zieleni
liryczną nutą rozmarzył się świt

płynie w horyzont modlitwa bez słów
to smętna brzoza
chce kroplą rosy ukoić swój żal

skarga zbudziła zapomnianego anioła
cisza kołysze nieporadny wers
na skrzydłach lecących ku słońcu

Agnieszka Kubka

Spowiedź poety(Confession of a poet)

Piszę o chwilach wydartych prosto serca,
by nie zapomnieć o bólu czy radości,
które zostawiła przeszłość.

W moich wersach
znajdziesz okruchy (nad)wrażliwej duszy
i nadzieję, pomieszaną ze zwątpieniem.

Bywam łagodna
albo grzeszę dosadnością- mea culpa!
Metaforą potrafię wgryźć się ostro w myśli-
nie zapomnisz o natrętnych strofach.

Między słowami zostawiam
słodko-gorzką siebie - nie jestem przecież
ideałem!

Nie pytaj czemu piszę- nie odpowiem
ja tylko zrzucam brzemię
wśród atramentowych westchnień.

Agnieszka Kubka

English version of the poem:

I write about moments that were torn straight from my heart,
not to forget about the pain or joy,
that the past has left behind.

In my lines
you will find crumbs of a (over)sensitive soul
and hope, mixed with doubt.

I can be gentle
or I'm being blunt - mea culpa!
With a metaphor I can bite into thoughts sharply -
you won't forget about the intrusive stanzas.

I leave between words
bittersweet self - that's not who I am
ideal!

Don't ask why I'm writing - I won't answer
I'm just relieving the burden
among inky sighs.

Agnieszka Kubka

Czas na wiosnę(Time for spring)

 jaskółczym lotem
płyną słowa z pobłękitniałych przestworzy
cisza pachnie
słonecznym rozmarzeniem

splatam zielone w nowe wersy o nadziei
co rozkwita przebiśniegiem
i układam rozczochrane wiatrem myśli
w świeże metafory

na horyzoncie
czas rozkłada fioletowe pióropusze
wena dotyka wnętrza ucieszonym szeptem
pośród pastelowych tchnień

chwile łapią w dłonie rozbieganą radość
czas na wiosnę

Agnieszka Kubka

zdj.Zszywka.pl

Nocą

Najlepsze wiersze
wykluwają się w ciemności
jeszcze nieopierzone i nieporadne jak pisklęta
a już chcą latać księżycowym szlakiem

gdy bezsenność chwyta się kurczowo powiek
lubię słuchać
jak wena szlifuje diamentowe metafory
pod gwiezdnymi spojrzeniami

wtedy chwytam pióro by nie uronić ani słowa
z poetyckich zwierzeń (nad)wrażliwej duszy
bo najpiękniejsze strofy
rodzą się nocą

Agnieszka Kubka

English version of the poem:

The best poems

are hatching in the dark

yet as unfledged and clumsy as chicks

and they already want to fly the lunar trail

when insomnia clings to the eyelids

I like listening

as an inspiration polishes diamond metaphors

under star gazes

then I grab the pen so as not to miss a word

from the poetic confessions of an (over)sensitive soul

because the most beautiful stanzas

are born in the night

Agnieszka Kubka

Uchwycić nieuchwytne

Próbuję złapać marzenia -
zanim prysną jak sen
zamknięty w mydlanej bańce
(są trwałe jak mgła
uciekająca przed słonecznym blaskiem)

pragnę uchwycić
nieuchwytne okamgnienia -
zanim odpłyną ostatnim lotem w błękit
(są jak motyle
spłoszone szeptem traw)

chcę zatrzymać
chwile w pełnym biegu -
zanim odejdą z razem z cieniem do wieczności
(są jak mustangi
galopujące po przestrzeniach
z lekkodusznym wiatrem)

Agnieszka Kubka

English version of the poem:

I'm trying to catch fancies -

before they vanish like a dream

locked in a soap bubble

(they are permanent as fog

fleeing from the sun's glare)

I want to capture

elusive blinks -

before they take their last flight into the blue

(they are like butterflies

frightened by the whisper of grasses)

I want to stop

moments in full swing -

before they go with the shadow to eternity

(they are like mustangs

galloping through space

with a light-hearted wind)

Agnieszka Kubka

szklanka wody(glass of water)

jeśli jest do połowy pusta
to pozostaje żal za straconymi szansami
wypełniający suchy bezmiar 

w połowie pełna
pozostawia niedosyt i pragnienie
by wypełnić wilgotną przestrzeń swoim śladem

nieważne jak patrzysz
zawsze masz wybór- czarnowidztwo albo optymizm
nawet pustynię przy odrobinie chęci
można zamienić w kwitnącą oazę

wystarczy tylko szklanka wody
pomnożona zielonymi nadziejami
do potęgi entej

A.K.

English version of the poem:

if it is half empty
remains regret for missed opportunities
filling dry dimensity

half full
leaves the hunger and thirst
to fill the damp space with your mark

no matter how you look
you always have a choice- doom or optimism
even a desert with a bit of will
can be turned into blooming oasis

just a glass of water is enough
multiplied  by greeen hopes
to the power of umpteenth
A.K.

Silence(Cisza)

***
w szczelnym
kokonie zwanym obojętną ciszą
nie słyszę 
słów
przeszywających myśli zardzewiałym bólem
zeszły z powiek wszystkie lęki w harmonijnej afonii
i nakryły rzęsy spokojem
pogodzony z samym sobą
odgrodzony od niechcianych ran
spowijam cienie świtem
i odrzucam w kąt wspomnienia jak kwiat
zabity niepotrzebnym mrozem

A.K.

English version of the poem:

***

in a tight

cocoon called indifferent silence

I can't hear 

words

piercing thoughts with rusty pain

all fears in harmonious aphonia have gone from the eyelids

and covered the eyelashes with calmness

reconciled with himself

fenced off from unwanted wounds

I shroud the shadows with dawn

and throw away in the corner  memories like a flower

killed by unnecessary frost

A.K.