Deja que tus palabras...

Niech twoje słowa
nie będą jak mgła,
w której się chowasz.
Los na szalę rzuca
teksty przysiąg naszych,
by wagę ich sprawdzić
i wartość ich oszacować.
Niech twoje słowa
nie będą jak nocy czerń,
w cieniu której znikasz. 
Los na szalę rzuca
obietnic naszych treści,
by ciężar ich zmierzyć
i cenę ich określić. 

jak pachnie maj?

Maj pachnie bzami,
maj kwitnie zakochaniem.
Maj pachnie konwaliami,
maj kwitnie miłością.
Maj pachnie jaśminem,
maj kwitnie uczuciami.
Maj rozbrzmiewa słowikami,
maj dźwięczy radością,
maj szemrze deszczem,
maj pachnie świeżością.

Niech się święci 3 maj!

Co to za kraj,
co nie kocha
wszystkich swych dzieci,
a zwłaszcza tych
przez innych wyszydzanych? 
Co to za kraj,
w którym milczy się,
na krzywdę i niesprawiedliwość, 
kiedy krzyknąć trzeba?
Co to za kraj,
co wygania swe dzieci
za granicę do pracy,
za lepszym kawałkiem chleba? 
Co to za kraj,
w którym ręce
składają się do modlitwy,
a tuż za rogiem
nienawiść już czeka?
Co to za kraj,
w którym szacunku brak
dla podstawowych praw
drugiego człowieka? 
A to Polska właśnie,
mały nad Wisłą kraj,
ta nasza, biało-czerwona,
niech się święci 3 maj!

Muerte aguarda para cada.

Śmierć czeka na każdego,
czy nie chcesz tego, czy chcesz,
lecz życie niestety już nie... 
Więc nie patrząc za siebie,
tam gdzie inni zostali,
tracąc swój czas,
do przodu idź, dalej.
Umiera kolejny dzień,
w fioletach i różach skąpany,
tak ciało też zgaśnie,
gdy na swoją wędrówkę
dusza będzie wezwana.
Z tobą, czy bez,
świat dalej zakręci się,
jak świeżość poranka,
daj zapamiętać się. 

La tormenta de primavera.

Przerwana cisza...
Wiatru szum...
Czarne chmury...
Krople deszczu...
Błyskawica i grzmotu huk...
Wiosenna burza...
Niespodziewana...Gwałtowna...
Szalejąca ulewą...
Białych płatków grad...
Łamanej gałęzi trzask
A potem nic...
Tylko spokój... 

Los tulipanes.

Tulipany...
W deszczem umytym,
ciepłem i światłem ogrzanym,
odświeżonym wiosennym ogrodzie.
Jak bo burzy tęcza,
tak wiele barw mają.
Tulipany...
Tak pięknie w słońcu
wilgotne płatki lśnią...
Piękne oko, zapatrzone w górę,
coraz szerzej się otwiera,
a potem, w pełnym blasku,
z radości umiera... 

Cómo el fénix.

Płonie ogień, a ty...
Spalasz się w nim.
Czy umierasz?Nie...
Powstajesz z popiołów...
Jak feniks skrzydlaty...
Na nowo odradzasz się...
Ciałem, umysłem i duchem...
Wznosisz się...
Wyżej... Dalej... Szybciej...
Do nieśmiertelności...
Do wieczności...