Całkowita ilość wyświetleń

wtorek, 22 września 2020

***(gratitud- wdzięczność)

***
Jestem wdzięczna
za chwile bez deszczu i burz
wypełnione
słoneczną radością
za czas bez chmur i gradu
prosto w twarz
i za pomyślne w wędrówce przez życie
wiatry

dziękuję losowi
za uspokojoną niepewność
i każdy nowy świt
budzący mnie miękką ciszą
za marzenia
spełnione na jawie
i za szczęśliwą łzę
© A.K.
English version of the poem:

I am grateful
for moments without rain and storms
filled with
a sunny joy
for  time without clouds and hail
straight in the face
and for successful winds in my journey
through life

I thank fate
for reassured uncertainty
and every new dawn
waking me up with a soft silence
for dreams
fulfilled while I am awake
and for a happy tear
© A.K.

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba, niebo, zmierzch, na zewnątrz i przyroda

poniedziałek, 21 września 2020

El tiempo(Czas)

Między wskazówkami
z napisem
wczoraj i jutro
przesypują się chwile,
jak ziarna piasku
na otwartej dłoni.
Niestety,
tylko w jedną stronę-
ku wieczności...
© A.K.
English version of the poem:

Between hands
with the inscription
yesterday and tomorrow
moments pour out,
like grains of sand
on the open hand.
Unfortunately,
one way only-
to eternity ...
© A.K.

Obraz może zawierać: niebo, ocean, chmura, na zewnątrz, przyroda i woda


sobota, 19 września 2020

Adiós(Pożegnanie)

 Żegnaj-Addio!
Skończona zabawa.
Zdziwiony?
Nie, nie będę trzaskać drzwiami.
Odejdę cicho,
bez niepotrzebnych fajerwerków,
bez zbędnych słów.
Przecież i tak
rozrzucisz je na wiatr,
a ja po prostu chcę zapomnieć wszystko ...
© A. K.
English version of the poem:

Goodbye-Addia!
The fun is over.
Surprised?
No, I won't slam the door.
I will go quietly,
without unnecessary fireworks,
without unnecessary words.
After all, I mean it
you will throw them to the wind,
and I just want to forget everything ...
© A. K.

 Dlaczego rozstanie tak boli..? | Ciekawa Psychologia

niedziela, 13 września 2020

***(Hoja de otoño- Jesienny liść)

Jesienny liść- nostalgia
zapisana rdzą i sepią
na kruchym pergaminie
szarpanym wiatrem
i przemoczonym
deszczowym żalem
© A.K.

English version of the poem:

Autumn leaf- nostalgia
written with rust and sepia
on fragile parchment
jerked by the wind
and soaked through
by rainy regret
© A.K. 

 Obraz może zawierać: roślina, przyroda i na zewnątrz

niedziela, 6 września 2020

To be a wasp(Być osą)


Być osą.
Doprawdy?
Bzycząco domagać się uwagi,
miażdżyć z rozkoszą
owocową lepkość
i strzelać jadem prosto w język.
( zanim wykończą cię packą)

Żyć w roju?
Nie, dzięki! Nie dla mnie
harmider z żarłocznymi
larwami!

A może niedźwiedziem?
Warczeniem przepędzać słabość
Ale potrzebne są pazury
albo łapska
najlepiej jak patelnie

u mnie ręce jak cienkie trawki
i zaraz utkną w lepie

a jednak warto
pogrzeszyć złośliwością

© A.K.

English version of the poem:

To be a wasp.
Really?
Buzzying demand attention,
to crush with delight
fruit viscosity
and shoot venom right in the tongue.
(before they kill you
with swat)

Live in a swarm?
No thanks! Not for me
bedlam with voracious
larvae!

Or maybe a bear?
Drive away weakness with growling.
But claws are needed
or paws
preferably like pans

my hands like thin grasses
and they're about to get stuck in wasplime

and yet it is worth
to sin with malice

© A.K.

 Have we reached 'peak wasp'? Here's what to do if the flying pests are  wrecking your buzz

czwartek, 3 września 2020

***(En un cajón viejo- w starej szufladzie)

W starej szufladzie
przypadkiem znalazłam list,
pożółkły starością
i zakurzony niepamięcią.
Wyblakły atrament
zapisał wyznania, nigdy nie wysłane.
Kartka papieru,
jak kruchy,
jesienny liść z nostalgią
drży w dłoniach,
gdy ożywa zapomniana
przeszłość.
Niby nic, tylko...
Dawne chwile wróciły
deszczowym akordem w źrenicach
u schyłku letnich dni....
© A.K.
English version of the poem:

In an old drawer
I accidentaly found a letter,
yellowed by old age
and dusty from oblivion.
Faded ink
wrote down confessions, never sent.
Sheet of paper,
like fragile
autumn leaf with nostalgia
trembling in hands,
when forgotten past comes
alive.
Nothing but ...
The old times are back
with rainy chord in pupils
at the end of summer days ...
© A.K. 

Brak dostępnego opisu zdjęcia.

niedziela, 30 sierpnia 2020

El vestido escarlata(Szkarłatna suknia)

 Za krótko szliśmy obok siebie,
dlatego ścieżki zarosły niedomówieniami.
Czułość kładzie się szronem na dłoniach.
Wygasłe spojrzenia nie proszą o ciepło.

Po pustych kątach chodzi cisza
zadeptując martwe popioły-
nawet słoneczny blask
nie wykrzesze z nich żaru

Za mało było tańca do jednej melodii
za mało cisz i niecierpliwych wyznań
by igrał ogień
w szeroko zamkniętych źrenicach

skąd pod stopami szkarłatna suknia w strzępach
skoro nikt nie tańczył w niej tanga
© A.K
English version of the poem:

We walked side by side for too short,
so the paths are overgrown with understatements.
Tenderness puts itself with frost on hands .
The extinct glances do not ask for warmth.

There is silence in empty corners
trampling on dead ashes-
even the sunshine
will not make them glow

There was not enough dancing to one tune
too little silence and impatient confessions
for fire to play
in widely-closed pupils

where from  a scarlet dress in tatters under the feet
since nobody danced tango in it
© A.K

Obraz może zawierać: co najmniej jedna osoba