la verdad mutilada(okaleczona prawda)

[...] us­ta za­mykają się wte­dy, gdy mają do po­wie­dze­nia coś ważnego. ...
Paulo Coelho

Diamentowe słowa
tną świadomość
dopóki gardło
ściśnięte stalowym lękiem
tłumi krzyczącą prawdę
*******************************
język sparaliżowany strachem
nie wypluwa skłębionych słów
z ust zasznurowanych brakiem odwagi
niech okaleczona prawda
wybaczy ciszy milczenie
© A.K.
English version of the tekst:

[...] lips close when they have something important to say. ...
Paulo Coelho

Diamond words
cut awareness
until the throat
squeezed with steel fear
suppresses the shouting truth
*******************************
tongue paralyzed by fear
does not spit out the words
from the lips laced with lack of courage
let the crippled truth
forgive the silence
© A.K.
 

en memoria (ku pamięci)

Raniąc innych pamiętaj
zemsta stoi w obronie krzywdy
wszak swoboda
wymierzona twoją pięścią
kończy się
na czubku mojego nosa
© A.K.
English version of the tekst:

When hurting others remember
revenge stands in defense of harm
After all, freedom
delivered by your fist
ends
on the tip of my nose
© A.K.

esperanza (nadzieja)

nadzieja
otula serce wieczną zielenią
by nocą
nie wkradła się jak złodziej
depresyjna czerń

w ciepłym uśmiechu
przywraca niebu
smutkiem poszarzały błękit

deszczową melancholię
rozświetla
słonecznymi promieniami
malując w duszy
już zapomniane tęczowe krajobrazy
© A.K
English version of the poem:

hope
it envelops the heart with eternal greenery
so at night
did not sneak in  like a thief
depressive black

in a warm smile
it restores the sky
with the sadness ashen blue

rainy melancholy
brightens
with solar rays
painting in the soul
already forgotten rainbow landscapes
© A.K

Tu camino (Twoja droga)

Tak wiele głosów
woła cię: za mną idź!
W środku
jeden dźwięk, drży,
niepewny.
Zatrzymany wpół krok
nad krawędzią.
Błękitny oddech
unosi ręce i
teraz!
Skrzydlaty szum,
odwagi błysk,
nagły zryw.
Skok w nieznane.
Nadzieją
zgubiony lęk.
Zdobyty szczyt,
w oczach żar.
Z falą, wiatrem,
burzą i śniegiem
spełnione szczęście
szybuje przez życie.
© A.K.
tekst inspirowany utworem "Road", Havasi

So many voices
calling you: follow me!
Inside
one sound, trembling,
uncertain.
Stopped half-step
above the edge.
Blue breath
raises hands and
now!
Winged noise
of courage flash,
sudden spurt.
Into unknown jump
By hope
lost anxiety.
The top reached,
in the eyes fire.
With a wave, wind,
storm and snow.
satisfied happiness
soars through the  life
© A.K.
text inspired by the song "Road", Havasi
https://www.youtube.com/watch?v=WUsQbri9yaI

caprichos de la poesía ( kaprysy poezji )

poezja
jest kapryśna
bywa też
niesprawiedliwa

duszy
krwawiącej słowem
rozdaje
nieproszone laury
uznanie
sławę
tak uśmierza ból

albo ucisza
płaczące serce
literackim zapomnieniem
dopóki
nie dojrzeje
zapisany w wersach talent
© A.K
English version of the poem:

poetry
is capricious
it happens
to be unjust too

to the soul
bleeding with words
gives away
uninvited laurels
recognition
fame
so relieves the pain

or silences
crying heart
with literary oblivion
until
will not get mature
written in verses talent
© A.K

escenas retrospectivas (retrospekcje)

Zdarta płyta gra
odkurzony wspomnieniami hit
Nat King Cole
płynie w żyłach winylową nostalgią

jej zasuszona dłoń
gładzi pomalowane bielą włosy
tak jak wtedy
gdy stary autobus z warkotem
wlókł się
po wyświechtanych prowincjonalnych drogach

Patrząc w okno
z westchnieniem marzyła
by boski James Dean
patrzący ze sfatygowanej fotografii
zabrał ją w siną dal obłędnym Fordem
© A.K.
English version of the poem:

the broken record is playing
dusted with memories hit
Nat King Cole
flows in the veins with vinyl nostalgia

her dried hand
smears painted in white hair
just like then
when the old bus with drumming
dragged out
on shabby provincial roads

Looking at the window
she had a dream with a sigh
that divine James Dean
looking at the battered photograph
took her in an awesome Ford
© A.K.

Entre la mala suerte y la felicidad (Między pechem a szczęściem)

 "Między pechem a szczęściem"
między pechem a szczęściem
są poplątane drogi
po których błąkają się porzucone szanse
roniąc w deszczu niechciane łzy
zanim słońce osuszy je
złotym uśmiechem
*************
z jednej strony szczęście
z drugiej strony pech
a między nimi codzienność
w odcieniach szarości lub tęczy
w zależności od tego
jak upadnie moneta
rzucana przez los
***************
w labiryncie zwanym życiem
jest kilka ścieżek
prowadzących do szczęścia lub pecha
a między nimi ślepe zaułki
wiodące donikąd
wybór zależy od ciebie
© A.K
English version:

"Between bad luck and happiness"
between bad luck and happiness
roads are tangled
on which abandoned opportunities are wandering
shedding unwanted tears in the rain
before the sun heats them
with a golden smile
*************
on the one side happiness
on the other side bad luck
and everyday life between them
in shades of gray or rainbow
depending on
how the coin falls
being thrown by fate
***************
in a labyrinth called life
there are several paths
leading to happiness or bad luck
and dead ends between them
leading to nowhere
the choice depends on you
© A.K

Nostalgia

Jest kiedy chce
świt albo zmierzch
zaskakując
echem przebrzmiałych godzin

ściska gardło
drąży serce melancholią
idąc ze mną po dawnych ścieżkach
wspomnieniom zostawia łzy

w czterech ścianach
dla duszy
śpiewa pustką
ona nostalgia
© A.K
English version of the poem:

She is when she wants
dawn or dusk
surprising
by echo of out-of-date hours

squeezes the throat
drills the  heart with melancholy
walking with me along the old paths
leaves tears to the memories

in four walls
for the soul
sings with emptiness
she nostalgia
© A.K.

escucha ( posłuchaj )

posłuchaj
jak milknie i zasypia
ukołysany gęstniejącym mrokiem
czas

jak nocą pod gwiazdami
perłowa cisza
trąca szeptem srebrne struny
w księżycowej harfie

posłuchaj
jak przyjaciel sen
kryształowe nuty gra na rzęsach
by przytulić zabłąkane w cieniu troski
© A.K
English version of the poem:

listen
how blows over and falls asleep
lulled by the gathering darkness
time

like at night under the stars
pearl silence
with the whisper touches silver strings
in the moon harp

listen
like a  friend dream
crystal notes plays on the eyelashes
to hug straying in the shadow worries
© A.K

la poesía (poezja)

poezja
to przesiąknięte łzami deszczowe wersy
strofy
nocą pisane własną krwią
żeby uśmierzyć ból
co w sercu jak drzazga głęboko tkwi

poezja
to radość płynąca
w uśmiechniętych nadzieją słowach
słoneczne szczęście
w spełnionej duszy
tańczące z kolorowym wiatrem
© A.K.
English version of the poem:

poetry
they are rain-soaked verses
stanzas
at night written with their own blood
to relieve pain
that in the heart is like a splinter deeply stuck

poetry
it is a joy flowing
in smiling with the hope words
sunny happiness
in the fulfilled soul
dancing with colorful wind
© A.K
v

Stacatto violeta ( Fiołkowe stacatto )

trawy
zagrały fiołkowe stacatto
wiosna przecież
uwielbia słuchać zwiewnych nut
kruchością
zapisanych w pachnących bukietach

niebo
ubrało najsoczystszy błękit
wiosna kocha
przeglądać się w lazurowych głębinach
dotykać fal muskanych wiatrem
na powietrznym oceanie
© A.K
English version of the poem:

grass
has played violet stacatto
spring after all
loves to listen to gauzy notes
by fragility
stored in fragrant bouquets

sky
dressed up the brightest blue
spring loves
looking at the azure depths
touch the waves doffed by the wind
on the airy ocean
© A.K

a los corazones de piedra (do kamiennych serc)

wy którzy duszę i wiarę
brzęczącą monetą
do serc
zimnych i twardych jak kamienie
przytulacie
śmiercią jak świece zdmuchnięci
pozostaniecie bez niczego
nadzy i żałośni
zbyt dumni by uronić łzę
w niemej prośbie o litość nad sobą
gdy czyny zbyt ciężkie
a niebo tak wysoko
i tylko skrzydeł wciąż brak
© A.K.
English version of the poem:

you who  soul and faith
with clinging specie
to hearts
cold and hard as stones
are hugging
by death like candles blown away
you will remain without anything
naked and pathetic
too proud to shed a tear
in a silent plea for self-pity
when the acts are too heavy
and the sky is so high
and only the wings are still missing
© A.K

En ti hay un brillo (W Tobie jest jasność)

W Tobie Panie na niebie wysokim
jest jasność
zaplatająca
nadzieją słoneczne warkocze
dopełniające szczęściem deszczowe chwile

We mnie jest ciemność
rozrzucająca w sercu ciężkie kamienie
aż pęka tama
po brzegi zalana czarnym smutkiem
gdy księżyc
dopina powiekom srebrne łzy

W Tobie Panie jest cisza
szepcząca bez słów pośród gwiazd
gdy nieme usta
wiatr mgłą tkaną dłonią głaszcze

We mnie jest hałas
gdy krzykiem przemawiają myśli tysiące
i tak trudno usłyszeć
zapomniany od lat głos we własnym wnętrzu
© A.K
English version of the poem:


In You Lord on the high sky
there is a brightness
plating
with hope sunny braids
complementing with happiness rainy moments

There is darkness in me
spreading heavy stones in his heart
until the tama breaks
to the brim flooded with black sadness
when the moon
he adds silver tears to his eyelids

There is silence in You Lord
whispering without words among the stars
when mute lips
wind with a fog woven hand strokes

There is noise in me
when thousands of thoughts speak with a shout
and it's hard to hear
a voice forgotten for years in one's inside
© A.K

mañana de primavera (wiosenny poranek)

Słoneczny promień złotym nożem
pruje fastrygi pozostawione przez pobladłą noc.
Przebija się przez puszyste obłoki,
dryfujące jak białe statki po niebieskim oceanie,
rozlewającym fale wysoko w przestworzach.
Wiosenny dzień, obudzony radośnie śpiewającymi ptakami,
otwiera coraz szerzej piękne, szafirowe oczy,
strzepując przyklejone sny z długich jak firanki rzęs.
W powietrzu czuć tą szczególną świeżość i lekkość,
charakterystyczną dla kwietniowego poranka,
który wprost zachęca do tego by opuścić ciepłe łóżko
i wyruszyć na miły spacer po ożywionym parku,
wśród napęczniałych młodą zielenią drzew.
Patrząc w rozświetlone przyjemnym światłem okno,
myślę sobie, że wiosna to najpiękniejszy czas,
otulony różowym płaszczem, uszytym przez matkę naturę,
troszczącej się o każde ze swych stworzeń.
Wiatr wydaje się nucić wesołą melodię:
"Wiosno, wiosno ach to ty, tańczysz w kusej sukience
słodkim nektarem kusząco pachnącej
gdzie motyle mają swój wieczysty raj."
Wiosenny dzień jest jak tęcza, rozkwitająca kolorami
po ubogiej palecie, jaką malowane są zimowe krajobrazy.
Pastelowa delikatność w kwiatach i odradzającej się zieleni
to radość i miłość życia, ciesząca wzrok feerią barw.
Odsuwam na bok smutne myśli, nie czas na troski,
gdy wiosna na zewnątrz śpiewa pogodne pieśni.
Pora wstać, zaparzyć ulubioną kawę i wyruszyć
na spotkanie z najprzyjemniejszymi chwilami,
czekającymi z niecierpliwością na ukochanej ławeczce.
© A.K
English version:

Sunny ray with a golden knife
tears the tacks left by a pale night.
It breaks through the fluffy clouds,
drifting like white ships in the blue ocean,
spilling waves high in the sky.
Spring day, woken up by joyfully singing birds,
opens wider and wider beautiful, sapphire eyes
brushing away glued dreams from long lashes.
In the air feels this special freshness and lightness,
characteristic for the April morning,
which simply encourages you to leave warm bed
and go on a nice walk through the lively park,
among the trees swollen with young greenery.
Looking at the window illuminated by a pleasant light,
I think that spring is the most beautiful time,
wrapped in a pink cloak, sewn by nature,
caring for each of her creatures.
The wind seems to hum a happy tune:
"Spring, spring, it's you, you dance in a tousled dress
like sweet nectar temptingly smelling
where butterflies have their everlasting paradise. "
Spring day is like a rainbow, blooming in colors
after a poor palette, in which are painted winter landscapes.
Pastel delicacy in flowers and regenerating greenery
is joy and love of life, enjoying the look of a brim of colors.
I put aside sad thoughts, no time for worries,
when spring outside sings sunny songs.
Time to get up, make favorite coffee and set off
to meet the most pleasant moments,
waiting impatiently on their beloved bench.
© A.K

¿A dónde vas, hombre? (Dokąd idziesz, człowieku?)

Dokąd zmierzasz człowieku

Dokąd zmierzasz człowieku?
Przed palącym światłem
uciekasz w cień,
ciało przenika chłód.
Patrzysz na słońce,
dostajesz łzy,
gdziekolwiek wiedzie droga.
Czy siłę masz jak On,
zmartwychwstać,
gdy umarła dusza,
ukrzyżowana grzechem?
Czy tak jak On, odsuniesz
z serca kamień
i pozwolisz zakwitnąć nadziei?
Dokąd idziesz człowieku?
© A.K.
English version of the poem:

Where are you going, man?
From the burning light
you are running into the shadow,
chill touches the body
You look at the sun,
you get tears,
wherever the way goes.
Do you have strength like Him,
rise up from the death
when the soul died
crucified with sin?
Will you move away like him
from the heart of stone
and let the hope blossom?
Where are you going, man?
© A.K